امسال اولین سالی بود که من در مسابقات بسکتبال مدارس شرکت کردم.
جریان از آنجا شروع می شود که یک روز مانده به مسابقات مربی ورزش به کلاس ما آمد و گفت بچه ها از فردا مسابقات بسکتبال مدارس شروع می شود، همه فردا با کفش
بسکتبال به مدرسه بیایید.
وقتی روز بعد به مدرسه آمدیم از آن جا ما را به سالن بسکتبال بردند. ما مدتی صبر کردیم تا نوبت مسابقه ی ما شد.
مسابقه ی اول:
تیم ما به زمین رفت مسابقه شروع شد، اول دو امتیاز عقب افتادیم، بعد با سه امتیازی که
من به دست آوردم. سه دو جلو افتادیم سپس آنها با هشت امتیازی که به دست آوردند از ما بردند.
مسابقه ی دوم:
مسابقه شروع شد هجده امتیاز عقب افتادیم.
من از زمین بازی اخراج شدم. یکی از بازیکن های ما توانست یک امتیاز به دست آورد و ما آن بازی را هجده یک باختیم.
نتیجه گیری من:
من حالا به این نتیجه رسیده ام که اگر چند روز قبل تر به ما خبر داده بودند که
مسابقات بسکتبال نزدیک است ما فرستی برای تمرین پیدا می کردیم.
در مسابقه ی دوم ما گول قد کوتاه حریف را خوردیم.
ای کاش می توانستم زمان را به عقب برگردانم!
قدر لحظاتی را که خداوند تعالی به ما عنایت فرموده است را بدانیم و از آنها نهایت استفاده را ببریم.
ایشالا که همیشه از فرصتهای خوبی که خدا بهت داده بهترین استفاده هارو بکنی نی نی آقا
پاسخ دادنحذفاول اينكه من براي اون ، اخراجي اول، غش كنم..و اما بعد، شيرينترين عسلم...اينكه ما براي كاري آمادگي خود را حفظ كنيم، لزوما، باعث پيروزي ما نخواهد شد..پيروزي ، چند عامل ميطلبد، يكي استعداد است، يكي استاد، يكي پشتكار...بنابراين، بهترين كار اين است كه ، كاري كه در آن شركت ميكنيم، اول از همه در جهت استعدادمان باشد، كه بالاترين بهره را بتوانيم از آن ببريم..دوما، در يگ كار گروهي ، مهم شركت كردن است و همگام بودن با جمع..در اين صورت، حتي شكست هم پيروزي ، محسوب ميشود.دوستت دارم
پاسخ دادنحذفسلام آقای سید محمد اسحاقی خوشگل عزیز دل جیکو
پاسخ دادنحذفعاشق این نوشتن دقیق و تحلیل گرانه و موشکافانه ات هستم نوشته ات خیلی کامل و خوب بود یه گزارش واقعی.
آفرین آقا پسر خوش تیپ نتیجه آخرت از همه اش قشنگ تر بود چقدر خوبه که از همین سن مراقب دونه های طلایی زمانت باشی عزیزم.